Aktualności
Wiązar wschodni i dźwigi gąsienicowe - czyli jak zamontujemy pozostałe elementy zadaszenia.

_{Krajobraz budowy Stadionu od strony ul. Bułgarskiej tworzą teraz trzy wysokie żurawie gąsienicowe i wschodnia kratownica o przekroju zbliżonym do rombu. Przechodnie żartobliwie nazywają ją „rybą”. Intrygują ich także niezabudowane przestrzenie pomiędzy trybunami.}

Na Stadionie Miejskim w Poznaniu trwają przygotowania do montażu trzeciej kratownicy –wschodniej. Operacja ta przebiegać będzie zupełnie inaczej niż dotychczasowe prace nad wiązarem północnym i południowym. Stalowy element przenoszony będzie nad trybuną, na wysokości 58 metrów nad ziemią.
W pierwszej fazie trzy dźwigi gąsienicowe podniosą wiązar wschodni na niewielką wysokość z miejsca złożenia za trybuną III - na jednym końcu dwa dźwigi, a na drugim końcu jeden. W takiej konfiguracji przewiozą one stalowy element w stronę trybuny, podniosą na wymaganą wysokość – powyżej wiązara południowego i północnego, przewiozą na dalszym odcinku nad samą trybuną i wpasują w miejscu wbudowania._/ABoj/

Wiązary kratowe podwieszane będą na hakach żurawi gąsienicowych za pomocą trawersów zaprojektowanych specjalnie do tego celu oraz stalowych zawiesi linowych. Trawersy mocowane będą do uch montażowych, które wspawane zostały na górnych pasach kratownicy.
Cały osprzęt dostosowany jest do gabarytów i ciężaru montowanego elementu. Kratownica wschodnia ma 135 m długości, 10 m szerokości max. i wysokość 16,5 m, waży 440 ton. Oparcie jej na wiązarach północnym i południowym zlokalizowano na wysokości max. +47,60 m (pas górny od strony boiska), będzie ona umiejscowiona wzdłuż linii bocznej boiska. Najwyższy punkt zadaszenia sięgnie zatem 56 metrów. Cały montaż odbędzie się przy nieustannym udziale geodetów, którzy kontrolują poziom usytuowania kratownicy podczas podnoszenia na hakach oraz prostoliniowość jazdy żurawi.
Po osadzeniu, zabezpieczeniu i zablokowaniu wiązara nastąpi wypięcie trawersów. Możliwe będzie zatem rozpoczęcie spawania konstrukcji w miejscach złączenia wiązarów.
- Wielu ludzi intrygują „luki” pozostawione na końcach trybuny I i III. Tymczasem są to celowo niezabudowane place, gdzie trwał montaż czołownic dwóch najcięższych wiązarów. Aktualnie miejsca te są wykorzystane na drogi montażowe dla dźwigów gąsienicowych, które przeniosą kratownice nad trybunami. Wolne przestrzenie zostaną zabudowane po zakończeniu prac nad montażem czterech głównych  elementów dachu i wszystkie trybuny połączą się w jedno stadionowe audytorium. – wyjaśnia Prezes „EURO Poznań 2012” Ryszard Dembiński.

Na boisku zdemontowano już wieże pomocnicze od strony II i IV trybuny. Płyty betonowe, które tworzyły plac robót, stopniowo znikają z terenu stadionu i rozpoczęto wymianę podłoża pod murawą. 

[POWRÓT DO LISTY AKTUALNOŚCI]

Dodano 27.11.2009